ico_bip.png   images_1.jpg imgres_1_1.jpg

Karolina Jaroszewska

zwiń

KAROLINA JAROSZEWSKA

wiolonczela

Karolina Jaroszewska grająca "z pasją, wrażliwością, z nieskazitelną techniką oraz wspaniałym dźwiękiem" ("La Crosse Tribune", La Crosse, USA, 2004) jest wychowanką jednej z najznakomitszych sław wiolonczelistyki naszych czasów - Zary Nelsovej. Na jej zaproszenie Karolina Jaroszewska pojechała do Nowego Jorku, gdzie początkowo pobierała u wielkiej artystki nieodpłatnie lekcje prywatne, po czym rozpoczęła naukę w słynnej Julliard School w Nowym Jorku. Studia ukończyła z dyplomami Bachelor i Master of Music.

Karolina Jaroszewska rozpoczęła karierę solową w wieku szesnastu lat koncertem z Filharmonią Poznańską pod dyrekcją Jerzego Swobody. Od tego czasu często występuje z Orkiestrą Kameralną Amadeus Polskiego Radia oraz wieloma orkiestrami w Polsce.


karolina_jaroszewska__medium__1.jpg


Współpracuje ze światowej sławy muzykami: Agnieszką Duczmal, Gary Karrem, Jerzym Maksymiukiem – na którego życzenie jest wykonawcą partii solowej w jego utworze na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową „Szepty i krzyk marzeń”, Philipem Greenbergiem i Krystianem Zimermanem w tournee Orkiestry Festiwalowej, koncertując w najznakomitszych salach Europy i Stanów Zjednoczonych. Jesienią 2001 brała udział w prestiżowym festiwalu Europalia w Belgii. W Ameryce zadebiutowała koncertem z Savannah Symphony Orchestra w Savannah (Georgia), gdzie "pokazała wirtuozowską technikę, piękny dźwięk i wspaniałą muzykalność" ("The Island Packet", Savannah) oraz recitalem w Alice Tully Hall w Nowym Jorku. W lipcu 2004 wraz z Symfonią Varsovią pod dyrekcją Wojciecha Michniewskiego brała udział w prawykonaniu dzieła Krzysztofa Knittla "Pamiętnik Powstania Warszawskiego" w 60 rocznicę powstania, wykonując partię solową wiolonczeli. W roku 2005 zagrała wraz z Orkiestrą Kameralną Amadeus PR na Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach z okazji sześćdziesięciolecia jego edycji.

W wyniku wygrania konkursu Karolina Jaroszewska uczestniczyła w 1999 roku w prestiżowym kursie wiolonczelowym im. Piatigorskiego w Los Angeles (USA). W wieku 19 lat uzyskała dyplom z wyróżnieniem w klasie prof. Stanisława Pokorskiego w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Pobierała również lekcje u Jürgena-Friedricha Sellheima, Igora Czilipika, Stanisława Firleja i Mischy Maiskyego. W 1994 roku uczestniczyła w kursie muzycznym w Aspen, Colorado (USA), gdzie poznała Zarę Nelsovą. Dokonała również wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej. Wydała także płytę CD z Orkiestrą Kameralną Amadeus Polskiego Radia.

Od września 2005 Karolina Jaroszewska jest członkiem Filharmonii Narodowej na stanowisku wiolonczeli solo, a w 2008 została członkiem World Orchestra for Peace, składającej się z czołowych muzyków najznakomitszych światowych orkiestr.


reprezentowana przez:
slvb_1.jpg

Marcin Jahr

zwiń

Perkusista. Absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Wielokrotnie zdobywał nagrody na festiwalu Jazz Juniors w Krakowie (Backward Glance, Staff Only, Jazz Septet). Współpracował z prawie wszystkimi polskimi muzykami jazzowymi. Grał w zespole New Presentation, trio gitarzysty Brandona Furmana (USA) oraz w zespole Krzysztofa Popka. Uczestniczył w wielu polskich i zagranicznych festiwalach m. in. Jazz Jambore, Istambul Jazz Festival (Turcja), Pori Jazz Festival (Finlandia). Od 1991 roku jest wykładowcą na warsztatach jazzowych w Polsce i zagranicą (Chodzież w Puławach, Leichlingen Jazz Workshop).Od października 2004 jest wykładowcą klasy perkusji na Kierunku Jazz i Muzyka Estradowa w Instytucie Kultury i Sztuki Muzycznej na Uniwersytecie Zielonogórskim. Obecnie gra w zespołach Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Funky Groove, kwartecie "Adam Wendt & Friends", Wojciech Niedziela Trio i Quartet, "Wooden Soul Quartet" i "Jazzowe Poetycje" Jacka Niedzieli, "Bright Ella's Memorial" z Ewą Bem.

Kamil Jędrzejczyk

zwiń

Urodzony 15 marca 1991 roku, swoją edukację muzyczną rozpoczął w roku 2005 w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Ludomira Różyckiego w Świdnicy, w klasie klarnetu Marcina Wróbla. Już po trzech latach nauki kilkakrotnie wykonał Koncert obojowy (transkrypcja na klarnet) Aleksandro Marcello z towarzyszeniem orkiestry szkolnej „Młoda Filharmonia Świdnicka” pod dyrekcją Ashrafa Benyamina. Przez cały czas swojej edukacji muzycznej czynnie udziela się występując solo i w rożnych zespołach. W kwietniu 2009 roku brał udział w lekcjach mistrzowskich prowadzonych przez Nicolas Fargeix i Guy Dangain w ramach Festiwalu Klarnetowego „Clarimania” 2009 odbywającego się w Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu.

Frantz Justus

zwiń

Rozpoczął grę na fortepianie w wieku 4 lat. Jego niespotykany talent został szybko odkryty przez prof. Elizę Hansen. W 1967 r. J. Frantz wygrał 2 nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym organizowanym przez ARD (Związek Niemieckich Nadawców Publicznych), co było wstępem do jego dalszej kariery. W wieku 23 lat otrzymał  stypendium Fundacji Narodu Niemieckiego, jako jeden z najmłodszych artystów uhonorowanych tą nagrodą. Największy wpływ na rozwój jego kariery miały studia w klasie mistrzowskiej Wilhelma Kempffa. Przełomem w dostaniu się do międzynarodowej klasy najwybitniejszych pianistów było wykonanie solowego koncertu z Berliner Philharmoniker pod dyrekcją Herberta von Karajana. Jego koncertowym debiutem w Nowym Jorku w 1975r. dyrygował Leonard Bernstein, z którym Frantz później również chętnie współpracował. Grał również pod batutą takich  dyrygentów, jak: Herbert von Karajan, Carlo Maria Giulini, Rudolf Kempe czy Bernard Heitink. W 1967 r. na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Monachium wygrał wraz z Clausem Kanngiesserem 2. nagrodę za duet (wiolonczela i fortepian), co rozpoczęło 2-letnią międzynarodową karierę. W roku 1986 J. Frantz został profesorem w Musikhochschule w Hamburgu. Priorytetem jego działalności artystycznej było zaprezentowanie muzyki klasycznej jak najszerszej publiczności. W tym celu zorganizował Festiwal Muzyki Schleswig- Holstein, który szybko przekształcił się w festiwal rangi światowej, na którym najlepsi światowi artyści muzykowali w zamkach, wielkich salach koncertowych, ale także w stodołach i karczmach. Festiwal odbywał się do 1994r., a J. Frantz  był dyrektorem artystycznym  tej imprezy. Artysta jest również znany z wielu audycji telewizyjnych, jak np. "Achtung! Klassik!", za które był wielokrotnie nagradzany przez TV. Dzieciom przybliża muzykę klasyczną w sposób obrazowy i bardzo żywiołowy na swoich koncertach, warsztatach oraz na płytach CD. Za swe osiągnięcia w dziedzinie kultury  w 1989 r. został nagrodzony Wielkim Federalnym Krzyżem za Zasługi.

Lars Jonsson

zwiń

Urodzony w Szwecji, studiował początkowo w Sztokholmie u José Ribera, a następnie podjął studia jako stypendysta niemieckiej fundacji DAAD u profesorów takich, jak Irina Edelstein, Rainer Hoffmann, Hartmut Höll i Charles Spencer w Wyższej Szkole Muzycznej we Frankfurcie nad Menem, którą ukończył egzaminem koncertowym.
 
Duży wpływ na jego rozwój artystyczny miała praca w mistrzowskiej klasie prof. Lwa Naumowa w Konserwatorium  Czajkowskiego w Moskwie, do którego uczęszczał w latach 1990 – 93.
 
Jako docent Mozarteum w Salzburgu i Wyższej Szkoły Muzycznej we Frankfurcie nad Menem akompaniował wokalistom przygotowującym repertuar  oratoryjno – kantatowy. Liczne tournee koncertowe pozwoliły mu odwiedzić kraje Skandynawskie, Niemcy, Francję, Hiszpanię, Włochy, Czechy, Polskę i kraje byłego Związku Radzieckiego. Regularnie gości na wielu festiwalach, m. in. takich, jak „Schleswig – Holstein Musikfestival”, Festiwal Muzyki Kameralnej w Kuhmo (Finlandia), Kopenhaski Letni Festiwal i Festiwal Casalsa (Hiszpania). Poza licznymi nagraniami radiowymi i telewizyjnymi w Szwecji, Norwegii, Niemczech i byłym ZSRR ma na swoim koncie wiele płyt CD.

Yang Jiang

zwiń

Pochodzi z rodziny muzycznej mieszkającej w Pekinie. Od trzeciego roku życia uczyła się grać na fortepianie, a mając 19 lat studiowała w Zentralen Konservatoriums w Pekinie. Następnie doskonaliła warsztat gry na Uniwersytecie Muzyki i Sztuki w Wiedniu u prof. Carmen Graf – Adnet, który ukończyła z tytułem magistra sztuki. Wiosną 2007r. uzyskała także tytuł doktora filozofii. Jeszcze podczas studiów otrzymywała liczne nagrody na międzynarodowych konkursach pianistycznych. Prowadziła działalność koncertową w Europie i Azji biorąc udział w różnych muzycznych projektach. Jako solistka współpracuje z wieloma słynnymi orkiestrami w Europie, jak Mozarteum Orchester Salzburg, Philharmonia Wien czy Grazer Symphonischen Orchester. W najbliższym czasie będzie koncertować w Grossen Musikvereinsaal w Wiedniu z Orkiestrą Filharmonii Opolskiej.
 
Interpretacje utworów z różnych epok prezentowanych przez Yang Jiang charakteryzują się głębokim tonem, bogactwem uczuć, wysublimowanym smakiem i troską o detale. W swoim repertuarze posiada kompozycje od Bacha poprzez Mozarta, Haydna, Beethovena, Schuberta, Schumanna, aż po Debussy`ego, Ravela, Weberna i Schönberga, z którymi nagrała kilka płyt CD i DVD.

Jakub Jakowicz

zwiń

Skrzypek i kameralista, urodzony 10 czerwca 1981 w Warszawie.
 
Gry na skrzypcach uczył się u swego ojca, Krzysztofa Jakowicza, pod kierunkiem którego studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie. Był również ostatnim uczniem Tadeusza Wrońskiego.
 
Jest laureatem pierwszych nagród na konkursach skrzypcowych w Lublinie (1993), Wattrelos we Francji (1995) i Takasaki w Japonii (1999). W 2001 został jednym z trzech zwycięzców (obok wiolonczelisty i puzonisty) Międzynarodowej Trybuny Młodych Wykonawców w Bratysławie, organizowanej pod auspicjami Europejskiej Unii Radiowej i Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO. W 2002 otrzymał nagrodę Fundacji polsko-japońskiej dla najlepiej zapowiadającego się polskiego skrzypka młodej generacji. Jest także laureatem Paszportu "Polityki" za rok 2003. W 2007 został uhonorowany nagrodą "Orfeusz" podczas Festiwalu "Warszawska Jesień".

 

jakub_jakowicz.jpg

 
Jakub Jakowicz koncertuje od 11 roku życia. Grał ze wszystkimi czołowymi polskimi orkiestrami. Jego debiut w "Koncercie skrzypcowym D-dur" Piotra Czajkowskiego w 1994 z orkiestrami w Bydgoszczy, Krakowie i Szczecinie zaowocował kolejnymi zaproszeniami do występów z Sinfonią Varsovią i Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. W 1998, na zaproszenie Krzysztofa Pendereckiego, grał na festiwalu imienia kompozytora w Krakowie, wykonując "Capriccio" per violino e orchestra pod batutą Jerzego Maksymiuka.
 
W 2001 artysta zadebiutował z Filharmonikami Monachijskimi pod dyrekcją Pinchasa Steinberga, wykonując "1. Koncert skrzypcowy" Karola Szymanowskiego. Od tego czasu występował jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami, takimi jak Orkiestra Filharmonii Narodowej, Orchestra del Maggio Musicale Fiorentino, Orchestra di Santa Cecilia Rome, Orkiestra Filharmonii Czeskiej, Orchestre de la Suisse Romande, Orquesta Nacional de Espana, Real Orquesta Sinfónica de Sevilla, Orquesta Filarmónica de Santiago, Orquesta Sinfónica de Valencia, Dresdner Philharmoniker, Philharmonisches Orchester Dortmund, Royal Stockholm Philharmonic, Orquesta Filarmónica de Gran Canaria, Orquestra Sinfônica do Estado de Sao Paulo.
 
Współpracował z takimi dyrygentami, jak Michail Jurowski, Yan Pascal Tortellier, Walter Weller, Heinz Walenberg, Kirill Karabits, Rafael Frühbeck de Burgos, Agnieszka Duczmal, Jan Krenz, Krzysztof Penderecki, Marek Pijarowski, Wojciech Rajski, Antoni Wit, Tadeusz Strugała, Tomasz Bugaj, Czesław Grabowski, Wojciech Michniewski, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Mirosław Jacek Błaszczyk, Jerzy Semkow, Jacek Kaspszyk.
 
jakub_jakowicz_2.jpg
 
Jakub Jakowicz jako kameralista gra w duecie z pianistą Bartoszem Bednarczykiem - wspólnie nagrali płytę "Subito" (Polskie Radio), "Beethoven Violin Sonatas" (Subito Records) oraz krążek z"Partitą" Witolda Lutosławskiego (CD Accord). Od 2006 jest członkiem Zehetmair Quartett, jednego z nielicznych zespołów, który kultywuje dziewiętnastowieczną tradycję grania utworów na kwartet smyczkowy z pamięci. Z Zehetmair Quartett koncertował m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Konzerthaus w Wiedniu, Tonhalle w Zurychu, Wigmore Hall w Londynie, Santory Hall w Tokio. Płyta zespołu (wydana przez firmę ECM) z kwartetami smyczkowymi Béli Bartóka i Paula Hindemitha otrzymała nagrodę Diapason d'Or.
 
Ponadto Jakowicz występował z takimi muzykami, jak Heinz Holliger, Daniel Müller-Schott, Paul Gulda, Michel Lethiec, Hakan Rosengren, Ruth Kilius, Ursula Smith, Andrzej Bauer, Jan Krzysztof Broja, Bartłomiej Nizioł, Rafał Kwiatkowski. W 2009 rozpoczął współpracę jako pierwszy skrzypek z Lutosławski Quartet Wrocław. Od wielu lat tworzy też duet skrzypcowy z ojcem, Krzysztofem.
Od 2004 jest asystentem na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.
 
Jakub Jakowicz gra na instrumencie włoskim, podarowanym mu przez Tadeusza Wrońskiego.
 
Autor: Anna Iwanicka-Nijakowska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, grudzień 2006, aktualizacja: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, listopad 2010.
 
Koncerty
 
Koncert Symfoniczny
12 października 2012 r.

Krzysztof Jakowicz

zwiń

Skrzypek, kameralista i pedagog, urodzony 30 września 1939 w Palmirach.
 
Po ukończeniu Liceum Muzycznego we Wrocławiu, studiował w latach 1958-63 grę na skrzypcach u Tadeusza Wrońskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (dyplom z wyróżnieniem). W latach 1965-66 kontynuował studia na Indiana University w Bloomington w Stanach Zjednoczonych pod kierunkiem Josefa Gingolda i Janosa Starkera.
Jeszcze w czasie nauki odniósł swe pierwsze sukcesy artystyczne: w 1959 zajął I miejsce w Konkursie im. Eugene Ysaye'a w Warszawie oraz III miejsce na Konkursie Muzycznym w ramach Światowego Festiwalu Młodzieży w Wiedniu. W 1962 zdobył III nagrodę i nagrodę specjalną Henryka Szerynga na IV Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu. W 1970 otrzymał nagrodę specjalną Konkursu im. George Enescu w Bukareszcie.
 
Krzysztof Jakowicz prowadzi bardzo aktywne życie koncertowe - występował w Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii, Japonii i Izraelu, jako solista i z orkiestrami: English Chamber Orchestra, Filharmonia Izraelska, BBC Scottish Symphony Orchestra, Orkiestra Filharmoniczna z Oslo, Orquesta Nacional de Espana, Orquesta Ciutat de Barcelona, Wiener Symphoniker, ORTF z Wiednia, Bamberger Symphoniker, Berliner Sinfonie Orchester, Westdeutsche Rundfunk z Kolonii, Accademia di Santa Cecilia w Rzymie, Orchestre de Bordeaux-Aquitaine, Sinfonia Varsovia, Orkiestra Filharmonii Narodowej, Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, pod batutą takich dyrygentów, jak m.in. Jiří Bělohlávek, Riccardo Chailly, Leopold Hager, Pinchas Steinberg, Michael Tabachnik, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jerzy Maksymiuk, Krzysztof Penderecki, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Marek Pijarowski. Wielokrotnie zapraszany był do udziału w renomowanych festiwalach, takich jak: "Warszawska Jesień", Festiwal Dwóch Światów w Spoleto, Berliner Festspiele, Festival de Paris, Festival Vlaanderen, Wiener Festwochen oraz w festiwalach w Edynburgu, Londynie i Bregenz. W 1995 z okazji 50-lecia ONZ wystąpił na uroczystym koncercie w Paryżu, podczas którego wraz z Orchestre National de France pod dyrekcją Jerzego Semkowa wykonał I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego.
 
Krzysztof Jakowicz zajmuje się także kameralistyką. Grał z takimi artystami, jak Krzysztof Jabłoński, Stefan Kamasa, Tsuyoshi Tsutsumi, Tomasz Strahl, Waldemar Malicki, Krystyna Borucińska, Konstanty Andrzej Kulka, Vadim Brodski, Jakub Jakowicz. W latach 1966-68 współpracował z Warszawskim Kwintetem Fortepianowym, najpierw jako drugi, a następnie - po odejściu Bronisława Gimpla - jako pierwszy skrzypek.
W 1986 otrzymał statuetkę "Orfeusza" - nagrodę krytyków Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków SPAM za najlepsze wykonanie utworu polskiego kompozytora podczas Festiwalu "Warszawska Jesień" - Łańcuch II na skrzypce i orkiestrę Witolda Lutosławskiego, w 1989 za płytę z tym utworem został uhonorowany nagrodą krytyków francuskich Diapason d'Or, w 1997 nagrodę fonograficzną Fryderyk za nagranie Partity na skrzypce i orkiestrę Lutosławskiego.
Jest pierwszym w Polsce skrzypkiem, który nagrał dla Polskiego Radia wszystkie sonaty i partity Johanna Sebastiana Bacha. Dokonał także wielu nagrań telewizyjnych oraz płytowych dla polskich (DUX, Polskie Nagrania) i zagranicznych (EMI, Angel, Le Chant du Monde i Riikskonsert) firm płytowych.
 
Krzysztof Jakowicz od 1966 prowadzi klasę skrzypiec w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Jest również gościnnym profesorem na SOAI University w Osace w Japonii. Ponadto wykładał na międzynarodowych kursach mistrzowskich we Francji, w Austrii (Salzburg) i Japonii (Tokio, Osaka). Zasiada w jury prestiżowych konkursów skrzypcowych (im. Niccolo Paganiniego w Genui, im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, im. Carla Nielsena w Odense, im. Tadeusza Wrońskiego w Warszawie, im. Yehudi Menuhina w Folkestone).
 
Jest laureatem Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I i II stopnia, Nagrody Ministra Spraw Zagranicznych za upowszechnianie kultury polskiej za granicą oraz Nagrody Związku Kompozytorów Polskich za wielokrotne wykonania polskiej muzyki współczesnej. Odznaczony został również Złotym Krzyżem Zasługi.
 
Artysta gra na skrzypcach włoskiego lutnika Paolo Albaniego z 1698.
 
Strona internetowa artysty: www.jakowicz.art.zone.pl
 
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, sierpień 2002, aktualizacja: grudzień 2009.
 

KRZYSZTOF JAKOWICZ 

Wybitny polski skrzypek, szczególnie ceniony przez Witolda Lutosławskiego, któremu wielki kompozytor powierzył polskie prawykonanie wszystkich swoich utworów skrzypcowych (Łańcuch II, Partita w wersji z orkiestrą, Subito – ostatnie dzieło mistrza). Na zaproszenie Mistrza, wykonywał dzieła kompozytora pod jego batutą w ważnych centrach muzycznych świata.
Krzysztof Jakowicz ukończył z odznaczeniem studia wiolinistyczne pod kierunkiem takich mistrzów, jak Tadeusz Wroński, Josef Gingold, Eugenia Umińska, János Starker, Henryk Szeryng. Jest laureatem I nagrody Konkursu im. E. Ysaÿe’a w Warszawie (1959), III nagrody i nagrody specjalnej Henryka Szerynga w IV Międzynarodowym Konkursie im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (1962). Artysta jest wielokrotnie zapraszany do udziału w festiwalach o światowej renomie, jak np. Warszawska Jesień, Edinburgh Festival, Berliner Festspiele, Festiwal w Starym Krakowie, London City Festival, oraz festiwale w Bregenz i Schleswig-Holstein. Występuje ze sławnymi orkiestrami takimi, jak: English Chamber Orchestra, Filharmonia Izraelska, Wiener Symphoniker, BBC Scottish Orchestra, Orchestre National de France, Filharmonia Narodowa, Sinfonia Varsovia, NOSPR, Filharmonia w Oslo, Orquesta National de España, Polska Orkiestra Kameralna, Orkiestra „Amadeus”.

 

Był solistą na licznych tournée zagranicznych większości polskich orkiestr – z Filharmonią Narodową, Polską Orkiestrą Kameralną, Sinfonią Varsovią, NOSPR, Filharmonią Łódzką, Wrocławską, Śląską, Krakowską, Bydgoską, Orkiestrą „Amadeus” i in.


Współpracuje ze wszystkimi wybitnymi dyrygentami polskimi, a także z artystami tej miary, co Jiří Bělohlávek, Riccardo Chailly, Leopold Hager, Chikara Imamura, Pinchas Steinberg, Michael Tabachnik czy Takuo Yuasa. Przez dwa lata był pierwszym skrzypkiem słynnego Kwintetu Warszawskiego.

 

Od kilkunastu lat tworzy duet skrzypcowy ze swoim synem, Jakubem Jakowiczem. Współpracuje także z innymi wybitnymi artystami różnych generacji, m.in. Joanną Bocheńską, Krystyną Borucińską, Bronisławem Gimplem, Krzysztofem Jabłońskim, Stefanem Kamasą, Mischą Kozłowskim, Krzysztofem Maroskiem, Waldemarem Malickim, Robertem Morawskim, Tomaszem Strahlem, Władysławem Szpilmanem, Tsuyoshi Tsutsumi, Marcinem Zdunikiem.

Otrzymał wiele wyróżnień i odznaczeń, m.in. nagrodę Związku Kompozytorów Polskich za wielokrotne wykonania muzyki współczesnej (w wielu przypadkach jemu dedykowanych), nagrodę Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków „Orfeusz” (1986 – za najlepsze wykonanie utworu polskiego kompozytora na Warszawskiej Jesieni) i nagrodę krytyków francuskich Diapason d’Or” (1989) za Łańcuch II Lutosławskiego. Nagranie Partity Lutosławskiego zostało ukoronowane Fryderykiem ‘96. Artysta jest także laureatem licznych nagród państwowych. 

 

Jest emerytowanym profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w Warszawie oraz visiting professor w Soai University w Osace (Japonia).

W ciągu swojej kariery dokonał wielu nagrań dla firm polskich i zagranicznych takich jak EMI, Angel, Le Chant du Monde, Riikonsert, Polskie Nagrania, DUX i inne. W swoim dorobku ma m.in. płyty z 4 koncertami W.A. Mozarta (Orkiestra Kameralna Filharmonii Narodowej, K. Teutsch), Pory roku Vivaldiego (Polska Orkiestra Kameralna, J. Maksymiuk),  z koncertem Brahmsa (M. Pijarowski), sonatami Fauré’go i Francka, miniaturami polskimi, utworami Kreislera i Gershwina, III Koncertem Grażyny Bacewicz. Na kolejnej płycie CD Krzysztof Jakowicz prezentuje 15 różnych polskich skrzypiec (od Groblicza do instrumentów współczesnych), grając 15 różnych kompozycji polskich kompozytorów. W 2012 nagrał 6 Sonat i Partit na skrzypce solo J.S. Bacha (MTJ). 

 

Zapraszany jest często do uczestnictwa w pracach jury krajowych i zagranicznych konkursów, jak np. Konkurs im. Niccolò Paganiniego w Genui, im. Tadeusza Wrońskiego w Warszawie, im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, im. Carla Nielsena w Odense (Dania), czy Konkurs im.   K. Szymanowskiego w Łodzi. Krzysztof Jakowicz uważany jest za „skrzypcowego praprawnuka” Henryka Wieniawskiego. Gra na skrzypcach włoskich podarowanych mu przez jego Mistrza, prof. Tadeusza Wrońskiego.

 

Wybrane opinie o Artyście:

„New York Times” – „Tytan skrzypiec”

Haller Kreisblatt – „Polski Menuhin – fascynujące przeżycie”

Witold Lutosławski – „(…) niezrównane wykonanie Łańcucha 2

Prof. Josef Gingold (o koncertach Mozarta) – „Styl, muzykalność, dźwięk – najwyższej próby…”.


Koncerty
 
Koncert Symfoniczny
12 października 2012 r.
 
Koncert Symfoniczny
11 września 2015 r.
  program_regionalny__1.jpg logo_ds.png ue_flag.png  

 

 

projekt pn. "Modernizacja obiektów Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu"

nr umowy o dofinansowanie: RPDS.04.03.01-02-0035/16

oś priorytetowa 4 - środowisko i zasoby, działanie 4.3 - dziedzictwo kulturowe, poddzialanie 4.3.1 - dziedzictwo kulturowe / konkurs horyzontalny

PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ UNIĘ EUROPEJSKĄ ZE ŚRODKÓW EUROPEJSKIEGO FUNDUSZU ROZWOJU REGIONALNEGO (EFRR) ORAZ BUDŻETU WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO                  W RAMACH REGIONALNEGO PROGRAMU OPERACYJNEGO DLA WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO (RPO WD) NA LATA 2014-2020

 

instytucja kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego finansowania z budżetu Województwa Dolnośląskiego.